روایت دوم

همین ترم ، افتخار شاگردی دو نفر از پر تجربه ترین اساتید دانشکده هم نصیبم شده؛ استاد تمام و چهره های ماندگار کشوری. قصد دارم روایتی کوتاه از یکی از این اساتید برجسته رو ، به بهانه هفته معلم، نقل کنم.

رفتار متواضعانه و پدرانه استاد ، باعث شده مهری از ایشون به دل همه ما بشینه ، طوری که تقریبا از یک هفته قبل از روز معلم ، به تکاپو افتادیم تا برای قدردانی ، هرچند کوچک، هدیه ای برای ایشون تهیه کنیم. خوشبختانه با استقبال و همکاری کل بچه های کلاس تونستیم هدیه ای فراهم کنیم و چند تا از دوستانم رفته بودند و از ایشون خواسته بودند که اگر براشون مقدور هست روز سه شنبه (هفته پیش) بریم بیرون که با استقبال خوب ایشون مواجه شده بودند و برای ما این فرصت پیش اومد که وقتی رو خارج از کلاس هم ، در محضر استاد بزرگوار و عزیز باشیم.

از هم صحبتی و هم نشینی دل نشین با استاد که خاطرات زیبایی خلق کرد ، تنها به دو سوالی که از ایشون پرسیده شد ، بسنده میکنم؛ یکی سوالی که یکی از همکلاسی ها پرسیدند، موقعی که ایشون داشتند خاطرات  تخصیلشون (که بخشیش اختصاص داشت به تحصیل ایشون در خارج از کشور) رو تعریف میکردند و دوم سوالی که در راه بازگشت و توی ماشین خودشون از ایشون پرسیدم ( تقریبا نقل به مضمون).

۱-آقای دکتر از اینکه برگشتید ایران پشیمون نیستید؟

- نه چرا باید پشیمون باشم؟ الحمدلله خدا همه چیز به من داده، زندگی خوب... یکی از همین چیزهای خوب هم داشتن دانشجوهای خوب هست ، مخصوصا وقتی که باز هم اونهامیبینی ، وقتی که  میبینی تشکیل خانواده دادند و زندگی موفقی دارند آدم خیلی خوشحال میشه.. یکی از شادی های ما دیدن دوباره شماهاست. مثل همین آقای ... که امروز دیدیم با بچه اش بود و حالا هم یک شرکت تاسیساتی داره و دیگه خودش برای خودش استاد شده و از من هم واردتره. ^*

۲- آقای دکتر ، به نظرتون نسل الان نسبت به نسل قبل چه وضعیتی داره؟

- اینکه بخوایم مقایسه کنیم زیاد درست نیست و اینکه بگیم نسل قبل و نسل بعد. به هر حال، هر کدوم شرایط خاص خودشون رو داشتند و در شرایط زمانی خاصی بودند.

- از نظر علمی چی؟

-رقابت الان بین بچه ها خیلی شدیدتر شده ، البته چون فارغ التحصیلها زیاد شده و شرایط پیدا کردن کار نسبت به زمان ما خیلی سخت تر شده ، طبیعیه. 

اما اینکه بخوایم دانشجو ها رو بر اساس اینکه درس میخونند یا نمیخونند به خوب و بد تقسیم اشتباه هست ، نه اینطوری نیست ، همه دانشجو ها خوب هستند. بالاخره هر دانشجویی شرایط و مشکلات خاص خودشو داره، ممکنه این رشته براش سخت باشه یا دوست نداشته باشه یا مشکلات خاصی داشته باشه.. باید تمام ابعاد زندگی فرد رو در نظر گرفت.

البته ما چون استادیم دوست داریم که بچه ها درس بخونند و درسی رو که میدیم پی گیری کنند اما این به این معنی نیست که دانشجوی زرنگ رو بهتر بدونیم.

 ---

برای من که خیلی جالبه استادی که خودش با سختی های زیادی دکتری گرفته و استاد تمام هست و ... عناوین و القاب دیگه ، شرایط مختلف افراد رو درک کنه ...

البته الحمدلله چیزی که در دانشکده و رشته ما به خوبی و به وفور دیده میشه، بروز عینی ضرب المثل " درخت هر چه بارش بیش ، افتاده تر" هست.

* در همون مدتی که با استاد بیرون بودیم ، یکی از دانشجوهای قدیمی ایشون با پسر بچه کوچکشون اومدند پیش ایشون که میشد شادی استاد رو از این دیدار احساس کرد.